Evliyâlar Meclisi
Evliyâlar, kendilerine ait olan bir menkıbeyi söylemeye işaret ettikleri zaman, muhakkak bu mecliste iki fazîletin birisi meydana gelir.
Eğer o Evliyâullah’tan birisi zikrolunduğu vakit bu meclis müstaid kimselerin meclisi olursa, rûhâniyetiyle burada hazır olurlar. Onların bir rûhânî kuvveti, onlardan gıyâbeten onların yerine bu meclisimizde hazır olur.
Bu meclise, Berzah’ta bulunan Evliyâullah’tan olsun, hayattakilerden olsun, rûhânî olarak birisi geldi mi; bu meclisteki kimselere aslî olan saâdet mührünü vurur ki, bu mecliste şâkî otursa sâid olur. Cehennemlik kimse oturursa, cennetlik sıfata döndürecek mühürle onu mühürler.
Onların rûhânî kuvvetinin nazarı, o evliyâların kerameti cümlesindendir.
Evliyâların hepsinde kerâmet var. Lâkin o kerâmet, bizim bildiğimiz mânâda deniz üstünde yürümesi, havada uçması değil; o gibi kerâmet, itibarsız bir kerâmettir.
O muteber olan kerâmet ki, onların kerâmeti Ümmet-i Muhammediyye’yi gerek dünyada, gerek âhirette gözetmek ve onları hidâyet yoluna sevk edecek nazarla onlara hizmet görmektir.
Rûhânî olarak buraya geldiler mi, onlar bize bu hizmetle bulunup bu mecliste olan kimselerin saâdetle mühürlenmesine hizmet ederler.
Eğer meclis müstaid değilse, oldukları makamlarından nazar ederler. Buraya onlar nazar ettiği vakit, bazı müstaid kimselere bir silkinme gelir. O nazarın, o kimselerin üzerlerine geldiğine delâlettir.
O vakitte o kimselere, o mecliste oturuncaya kadar onlardan sâdır olmuş olan zülmânî amelleri onlardan affettirmeye, o meclis ehlini temize çıkarmaya muvaffak olurlar.
Oradan nazar ettikleri vakitte bu hizmette bulunurlar.